WArd Conference Lesson(March)(dutch)

This is a copy of the Lesson that was given to the r.s sisters in our ward in March during WArd Conference 2013.  Look for the english translation in the near future

instructor: Annemarie Janssen Stake R.S President. Enjoy

NEDERLANDS

Lieve zusters,

ik ben heel dankbaar om jullie allemaal te zien. Ik vind het heel bijzonder dat u bent gekomen en ik prijs u daarvoor. Er zijn vast hele goede dingen waar we ons deze ochtend mee bezig zouden kunnen houden. Maar u hebt gekozen om hier uw olie lampje te komen aanvullen en andere zusters te versterken met uw licht.

Het thema van deze ZHV conferentie is Geloof – Hoop – Liefde.

We doen een hoop dingen omdat we geloof-hoop-liefde hebben. We doen aan lichaamsbeweging omdat we sterker en gezonder hopen te worden. We draaien de sleutel van de auto om, omdat we geloven dat de auto dan gaat starten. We gaan naar de kerk uit liefde voor de Heer....enz.

Een tijdje geleden waren we als gezin in Engeland. We besloten naar het sciencemuseum te gaan. Blijkbaar was het niet alleen in Belgie vakantie. Wij hadden het idee dat heel London in het museum was. Onze 5de, de jongste van 2 hielden we zeer goed in het oog, want hij heeft benen...en neemt ook graag de benen. Elke keer als we naar een ander departement gingen in het museum zeiden we tegen de kinderen dat ze goed bij ons moesten blijven en ook Frits goed in de gaten houden. Maar opeens waren we ons 4de kind kwijt. Maar dan ook echt kwijt. Sommigen kunnen zich inbeelden hoe dat voelt. We zochten in de directe omgeving en vonden hem niet. Toen namen we een drastische beslissing. Mijn man ging de ene kant op, ik de andere kant. En we moesten 4 kinderen achter laten en erop vertrouwen dat zij gehoorzaam aan onze instructies waren. Daar gingen mijn gedachte. Mijn arme kind. Waar was hij. Hij spreekt de taal niet. Is hij meegenomen of gewoon kwijt. Hemelse Vader, waar is mijn kind? Hoe lang moet ik zoeken? Deze beproeving is niet grappig Heer, mag hij nu stoppen? De bewaking werd ingezet en ik liep helemaal terug, richting het begin. Zo ver zou mijn kind toch niet terug lopen..?

En daar... daar zag ik een bewaakster met mijn zoon op de arm. Huilend rende ik op hem af. We vielen elkaar huilend in de armen. Wat was ik dankbaar. De bewaakster stond op een andere afdeling die nog niet gecommuniceerd had met de andere bewakers, omdat ze niet wist hoe Dries heette. Hij zei ook rare dingen volgens haar. Maar toen ik de bewaakster vertelde dat hij uit Belgie kwam en helemaal geen woord Engels sprak, begreep ze waarom ze hem niet kon helpen.

Hoewel de zoektocht waarschijnlijk maar 15 min duurde, leek het wel een eeuwigheid te duren.

Mijn hoop om mijn kind terug te zien en mijn geloof in God die mij zou helpen om hem te vinden zetten mijn wanhoop om in daden. Stilstaan/ niets doen, levert ook niets op. Hoewel er veel paniek in mijn hoofd was vertrouwde ik op de liefde van de Heer voor mij en mijn kind, om ons te beschermen en bij elkaar te brengen. Er was ook een gedachte van eeuwige dankbaarheid dat ik een eeuwig huwelijk had en dat ik Dries voor eeuwig als mijn zoon mocht zien.

Nu was ik heel blij dat ik als eerste mijn kind had gevonden. Hem vast kon houden. Hem kussen. En hem terug te brengen naar de anderen van het gezin.

Maar ik kwam er ook achter dat ik niet de enige was die de Heer had gevraagd om hulp. Mijn man is ook al biddend gaan zoeken en de 4 kinderen die wij achter lieten bij de kinderwagen hebben ook een gebed gezegd, volledig vanuit hun eigen hoop.

Twee van Satans beste wapens tegen ons zijn twijfel en ontmoediging. Hij heeft het plan van onze hemelse Vader niet kunnen dwarsbomen door de verzoening tegen te houden. Maar hij kan wél de reinigende invloed van de verzoening dwarsbomen als hij onze hoop op van alles, zoals vergeving, bekering, hereniging, genezing kan afpakken.

Als we hoop voor de toekomst nodig hebben, kunnen we op het verleden terugblikken. Als we hoop op Jezus Christus nodig hebben, kunnen we dat met de macht van de verzoening krijgen door onze eigen ervaringen (zie Romeinen 5:4) en door de ervaringen van anderen, waaronder degenen die u tijdens de avondmaalsdienst of zondagsschoolles hoort, of degenen over wie u in de Liahona of de Schriften leest (zie Jakob 4:4–6).

We lezen als gezin nu het oude testament. Het gaat heel traag. De verzen zijn moeilijk en het dikke boek is vrij ontmoedigend. Maar wat leren we er veel uit. We hebben geleerd dat het leven van Jozef zeer moeilijk was. Maar dat hij altijd getrouw bleef. Hij bleef ten alle tijden een uitmuntende discipel van God. Hoewel hij rechtvaardig was, bleef het onrecht hem vangen. Maar hij bleef geloven. En hij keerde ook zijn rug meteen toe naar een “fout voorstel”. Hij gaf nooit de moed op. Hij hield vol. Hoewel onze beloning van 'de moed niet opgeven' geen koningschap biedt zoals bij Jozef. Biedt hij ons dat wel aan in de eeuwigheid.

Soms is het moeilijk te snappen waarvoor wij het allemaal moeten doorstaan en verduren. Sommige beproevingen, zoals een kind zoeken in een museum, lijken een eeuwigheid te duren, en sommige beproevingen duren ons hele aardse leven. Ik ben geen tv kijker. Maar er is wel een programma dat ik opneem. Mijn echtgenoot geniet niet van dat programma! Ik kijk daar naar als ik mijn “welkoms dag heb van een hormonaal aardbeien bombardement” (zo'n 1x per maand) en dus geen cent waard ben. Het programma heet: I didn't know I was pregnant.

Dit gaat over vrouwen die niet weten dat ze zwanger zijn en onverwachts bevallen. Ik vind dat geweldig om te zien, aangezien ik 5 keer zwanger ben geweest, maar dan ook echt zwanger was!; Is het ongeloofwaardig om naar zo iets te kijken. In het programma zeggen bijna alle mama's die net bevallen zijn dat ze zich schuldig voelen dat ze geen pre-natale zorg hebben gehad. Dat ze niet op hun eten hebben gelet en dat ze er spijt van hebben dat ze af en toe dronken en rookten. Want nu ze weten dat ze een kind krijgen, en het leven van hun kind daardoor beïnvloed gaat kunnen zijn, en misschien wel voor het leven verwoest, voelden ze zich super schuldig.

De geboden van de Heer onderhouden is de beste investering die u kunt maken in uw leven. Hierdoor kunt u zalig worden. En hierdoor hoeft u nooit te twijfelen. Het is altijd het beste. Ook het beste voorbeeld voor uw gezin; lid of geen lid en voor de mensen die in uw omgeving zijn.

Doe nooit iets wat de eeuwigheid van u of uw gezin of uw nageslacht in gevaar brengt.

Er is niets belangrijkers dan het eeuwige leven beërven.

Dat is de reden dat u hier op aarde bent gekomen. Het was uw keuze geweest in het voorbestaan om hier op aarde te laten zien hoeveel u van Hemelse Vader houdt en wat u er voor over heeft om bij hem terug te keren.

Geef nooit op.

Beproevingen gaan komen. Er moet een tegenstelling zijn in alle dingen. Dus om vreugde te ervaren .. zullen we ook beproevingen mee moeten maken.

Toen ik 10 jaar was, verhuisden mijn ouders van Haarlem naar Ijmuiden. Aan de overkant van het kanaal staan de hoogovens. Met de school hebben we daar een keer een rondleiding gehad. Ik vond het heel boeiend. Ik leerde daar dat hoe vaker je metaal in de hete oven laat gaan, hoe sterker het ijzer wordt.

Als u het gevoel heeft dat u gebombardeerd wordt met beproevingen, weet dan dat u van sterk ijzer bent gemaakt. Ijzersterk bent u. De Heer beproeft nooit boven vermogen(1 kor 10:13). Er vergeet nooit dat het evangelie van JC een schuilkelder is. Verlaat tijdens een bombardement nooit de veilige haven van de schuilkelder. Als ik dat mijn kinderen zou voorstellen zouden mijn kinderen zeggen; “echt dom. Dat is vragen om ellende”.

In Johannes 8:12. 7. zegt de Heer; ‘Ik ben het licht der wereld; wie Mij volgt, zal nimmer in de duisternis wandelen, maar hij zal het licht des levens hebben.’

Broeders en zusters, wij hebben dat licht allemaal in ons leven. Wij wandelen niet alleen, hoe donker ons pad ook is. Wij hebben engelen voor en achter ons. Soms in de vorm van een ZHV zuster of een roeping in de kerk.
Pres. Monson heeft ooit de woorden van M. Louise Haskins geciteerd:
En ik zei tegen de man die aan de poort van het jaar stond:
‘Geef mij een lamp, opdat ik veilig het onbekende kan betreden!’
En hij antwoordde: ‘Loop het duister in en leg uw hand
in de hand van God. Dat is beter dan een lamp en
veiliger dan de bekende weg.’

Hoewel de onweerswolken soms samenpakken en de regen op ons neerklettert, zullen onze kennis van het evangelie en onze liefde voor onze hemelse Vader en onze Heiland ons hoop, troost, geloof en steun geven en vreugde brengen in ons hart, als wij oprecht wandelen en de geboden onderhouden. Er is dan niets in deze wereld dat ons kan verslaan.

Lieve zusjes, ga voorwaarts. Houd goede moed.
De toekomst is net zo stralend als uw geloof.
Ik getuig dat God leeft en dat Hij onze gebeden hoort en verhoort. Zijn Zoon, Jezus Christus, is onze Heiland en Verlosser. Hij is ons licht, hij leidt ons, hij kent ons. De zegeningen van de hemel staan ons te wachten. We moeten met Geloof-Hoop-en Liefde voorwaarts gaan, ons hele leven ons richten op ons eind doel; nl het eeuwige leven. In de naam van Jezus Christus. Amen.